Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

31 Δεκεμβρίου Σαν Σήμερα


31 Δεκεμβρίου Σαν Σήμερα

31 Δεκεμβρίου 2005 - Η ελληνική υπηρεσία του BBC έκλεισε έπειτα από 68 χρόνια λειτουργίας της και επιτυχημένης δημοσιογραφικής της δραστηριότητας, με από κοινού απόφαση της Διεύθυνσης του BBC και του Φόρεϊν Οφις, το οποίο επιδοτεί ένα μέρος του προϋπολογισμού της Παγκόσμιας Υπηρεσίας του BBC.

Γεγονότα

406 - Βάνδαλοι και Αλανοί διασχίζουν το Ρήνο και καταλαμβάνουν την Γαλατία.

535 – Ο Βυζαντινός Στρατηγός Βελισάριος ολοκληρώνει την κατάκτηση της Σικελίας , νικώντας τους Οστρογότθους στις Συρακούσες.

1687 - Οι πρώτοι Ουγενότοι αποπλέουν από τη Γαλλία για το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας .

1822 - Λήγει η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιουταχή.

1857 - Η Βασίλισσα Βικτωρία επιλέγει την Οττάβα για πρωτεύουσα του Καναδά.

1879 - Ο Τόμας Έντισον επιδεικνύει για πρώτη φορά δημόσια τον λαμπτήρα πυρακτώσεως.

1891 – Η νήσος Έλλις στην Νέα Υόρκη γίνεται χώρος υποδοχής μεταναστών.

1904 – Ο πρώτος εορτασμός του Νέου Έτους πραγματοποιείτε στην Times Square (γνωστή τότε ως Longacre Square) της Νέας Υόρκης.

1911 - Οι Βενιζελικοί Χανίων και Σφακίων προσχωρούν στο επαναστατικό κίνημα για την απελευθέρωση της Κρήτης.

1944 - Ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός αναλαμβάνει καθήκοντα αντιβασιλέα.

1946 - Ο Πρόεδρος Χάρι Τρούμαν κηρύσσει επισήμως το τέλος των εχθροπραξιών του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

1946 – Σε νέα προσφυγή, προσφεύγει η Ελλάδα προς το Συμβούλιο Ασφαλείας κατά της Γιουγκοσλαβίας, για τη βοήθεια που παρέχει στους αντάρτες του ΔΣΕ.

1958 - Ο κουβανός δικτάτωρας Μπατίστα εγκαταλείπει την Αβάνα. Οι «μπαρμπούδος» του Φιντέλ Κάστρο προ των πυλών.

1960 - Το φαρδίνιο παύει να είναι νόμιμο νόμισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο .

1961 - Επίσημη λήξη του Σχεδίου Μάρσαλ.

1989 - Ξεκινάει τις εκπομπές του ο ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤ1.

1992 – Διαλύεται η Τσεχοσλοβακία, με αποτέλεσμα τη δημιουργία δυο κρατών, της Τσεχίας και της Σλοβακίας .

1999 – Ο Μπορίς Γιέλτσιν, ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος της Ρωσίας, παραιτείται και ονομάζει υπηρεσιακό πρόεδρο τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

2004 – Γίνονται τα επίσημα εγκαίνια του Taipei 101 , του ψηλότερου ουρανοξύστη μέχρι εκείνη τη στιγμή στον κόσμο, που στέκεται σε ύψος 509 μέτρων (1.670 πόδια).

2005 - Η ελληνική υπηρεσία του BBC έκλεισε έπειτα από 68 χρόνια λειτουργίας της και επιτυχημένης δημοσιογραφικής της δραστηριότητας, με από κοινού απόφαση της Διεύθυνσης του BBC και του Φόρεϊν Οφις, το οποίο επιδοτεί ένα μέρος του προϋπολογισμού της Παγκόσμιας Υπηρεσίας του BBC.

Γεννήσεις

1858 - Ξενοφών Μόσχου, Έλληνας Ευαγγελικός ποιμένας

1869 - Ανρί Ματίς, Γάλλος ζωγράφος

1880 - Αλέξανδρος Δελμούζος, πρωτοπόρος παιδαγωγός.

1901 - Νίκος Πλουμπίδης , Έλληνας αντιστασιακός και ηγέτης της Αριστερά

1921 - Κυριάκος Σιμόπουλος, δημοσιογράφος και ερευνητής συγγραφέας.

1923 - Γιάννης Δαλιανίδης, Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος 

1931 - Κώστας Βουτσάς, ηθοποιός.

1937 - Άντονυ Χόπκινς, Ουαλός ηθοποιός

1941 – Σερ Άλεξ Φέργκιουσον Σκοτσέζος προπονητής ποδοσφαίρου.

1959 - Λιβέρης Ανδρίτσος , Έλληνας καλαθοσφαιριστής

1963 - Πέτρος Φιλιππίδης, Έλληνας Ηθοποιός.

Θάνατοι

192 – Κόμοδος, Ρωμαίος Αυτοκράτορας

335 – Πάπας Σιλβέστρος

1679 – Τζιοβάνι Αλφόνσο Μπορέλι , Ιταλός φυσιολόγος και φυσικός

1882 - Λέων Γαμβέτας, γάλλος φιλέλληνας πολιτικός που αγωνίστηκε με πάθος για την υπεράσπιση των ελληνικών δικαιωμάτων.

1905 - Αλέξανδρος Ποπόφ, Ρώσος φυσικός, από τους εφευρέτες του ραδιοφώνου

1936 - Μιγκέλ δε Ουναμούνο, Ισπανός φιλόσοφος και συγγραφέας

1969 - Τζορτζ Λιούις , Αμερικανός κλαρινετίστας

1980 - Μάρσαλ ΜακΛιούαν, καναδός θεωρητικός της επικοινωνίας.

1980 - Ραούλ Γουόλς , Αμερικανός σκηνοθέτης

1988 - Νικόλας Κάλας , Ελληνο-Αμερικανός ποιητής και κριτικός τέχνης

Συναξαριστής

Απόδοσις εορτής των Χριστουγέννων.

Ιερομάρτυρος Ζωτικού του ορφανοτρόφου († δ΄αι.). Σήμερα τιμούμε την μνήμη του αγίου Ζωτικού του Ορφανοτρόφου, ο οποίος καταγόταν από την Ρώμη. Προερχόταν από ευγενή οικογένεια, η οποία τον ανέθρεψε με πολλή ευσέβεια και παιδεία. Τα φιλανθρωπικά του αισθήματα και ο ενάρετος εν γένει βίος που τον διέκριναν, τον έκαναν ξεχωριστό υπηρέτη του Χριστού. Γι` αυτά τα χαρίσματα του ο Ζωτικός, ήταν πολύ αγαπητός στον Μεγάλο Κωνσταντίνο, ο οποίος όταν έκτισε την Κωνσταντινούπολη και την ανάδειξε σε πρωτεύουσα του κράτους, προσκάλεσε σε αυτή τον Ζωτικό με άλλους ευσεβείς άντρες, για να έχει εκεί πολύτιμους εργάτες της χριστιανικής πίστης. Διακρίθηκε για την περιποίηση που έδειχνε στους λεπρούς, τους οποίους πλησίαζε χωρίς φόβο και τους πρόσφερε την βοήθειά του. Μετά το θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο υιός του Κωνστάντιος, ακολούθησε άλλους δρόμους και έτσι κακομεταχειρίστηκε τον Ζωτικό. Ο φιλάνθρωπος αυτός άνδρας πέθανε με ταλαιπωρίες και κακουχίες, αλλά με πλήρη αγάπη προς τον Θεό, δοξάζοντας Τον για όσα του συνέβησαν.

Οσίας Μελάνης της Ρωμαίας (†449).

Μαρτύρων Βουσίριδος, Γαυδεντίου, Νέμης Ολυμπιοδώρας.

Οσίων Γαΐου, Γελασίου, Γεωργίου του εν Κύπρω, «του μαχαιρωμένου»

Εορτολόγιο

Μελανία, Μέλανυ, Μελανή, Μαύρη

De Siris

Αλέξανδρος Δελμούζος


Αλέξανδρος Δελμούζος

O Αλέξανδρος Δελμούζος γεννήθηκε στην Άμφισσα στις 31 Δεκεμβρίου 1880, όπου και τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Στη συνέχεια σπουδάζει Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο όμως δεν ήταν δυνατόν εκείνη την περίοδο να ανταποκριθεί σε σοβαρές αναζητήσεις, με αποτέλεσμά να απογοητευθεί βαθιά. Παρακολουθούσε αδιάφορος τα μαθήματα του και παίρνει αργοπορημένα το πτυχίο του το 1902 όπου και φεύγει για τη Γερμανία για να σπουδάσει Παιδαγωγική στο Πανεπιστήμιο της Ιένα. Επιστρέφει το 1907.

Επί 30 μήνες (8 Σεπτεμβρίου 1908 – 2 Μαρτίου 1911) είχε την διεύθυνση τού δημοτικού σχολείου θηλέων του Βόλου (το «Παρθεναγωγείο»), όπου εφάρμοσε πρωτότυπες, ριζοσπαστικές παιδαγωγικές μεθόδους με έμφαση στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και την αυτοπεποίθηση των μαθητριών. Μία από τις μαθήτριές του τον έχει περιγράψει με τα ακόλουθα λόγια: «Είχε μεταδοτικότητα. Μας μαγνήτιζε. Δεν είχαμε ποτέ τέτοιον δάσκαλο. Δεν αγαπούσε καθόλου τον μαϊουδισμό και μας έλεγε “να είστε εκείνο που είστε”. Αυτό μας δίδασκε. Μας συνιστούσε επίσης να εκδηλωνόμαστε εντελώς φυσικά, χωρίς προσποιήσεις».

Στις μεθόδους του αντέδρασε η Εκκλησία με κινητοποιήσεις του θρησκόληπτου όχλου από τον μητροπολίτη Δημητριάδος Γερμανό Μαυρομάτη και την ελεγχόμενη από την Εκκλησία αντιδραστική τοπική εφημερίδα «Κήρυξ»: «οι διαδηλωταί εξαφθέντες εζήτησαν να μεταβούν να καύσουν το Παρθεναγωγείον. Πληροφορηθέντες όμως ότι τούτο φυλάσσεται υπό εφίππου δυνάμεως, ηθέλησαν να καύσουν την οικία του κ. Δελμούζου, αλλά πληροφορηθέντες ότι και εκεί εφύλασσε δύναμις στρατού, διελύθησαν», έγραψε η εφημερίδα «Θεσσαλία» .

Αποτέλεσμα αυτών των αθλιοτήτων ήταν να κλείσει το σχολείο στις 2 Μαρτίου 1911 με απόφαση του τρομοκρατημένου δημοτικού συμβουλίου και ο Δελμούζος να παραπεμφθεί μαζί με άλλους στην περιβόητη δίκη των «Αθεϊκών» (Απρίλιος 1914) με τις κατηγορίες της «αντιχριστιανικής προπαγάνδας», της «παρακώλυσης προσευχής», της «εξύβρισης επισκόπου», του «προσηλυτισμού» και της διάδοσης αθεϊστικών απόψεων. Η δίκη έγινε στο Ναύπλιο, όπου όμως, παρά τις πιέσεις των θεοκρατών και τις απίθανες καταθέσεις τους, όπως λ.χ. εκείνη του ίδιου του μητροπολίτη («εις την συνείδησιν όλου του κόσμου μαλλιαρισμός, αναρχισμός, σοσιαλισμός, αθεϊσμός, μασονία είναι εν και το αυτό...»), στις 28 Απριλίου όλοι οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν αθώοι «ελλείψει αποδείξεων περί της ενοχής αυτών» . Το 1918 βρέθηκε μαζί με τον Τριανταφυλλίδη στις ανώτατες θέσεις της εκπαιδευτικής ιεραρχίας, όμως η ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του 1920 ανέκοψε την πορεία του προοδευτικού - δημοκρατικού ρεύματος που προσπαθούσε να ανατρέψει τις καθιερωμένες ισορροπίες. Ο Δελμούζος παραιτήθηκε από το υπουργείο Παιδείας και στις αρχές του 1921 έφυγε στην Γερμανία και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Μόναχο. Εκεί ήλθε σε στενή επαφή με τα προοδευτικά εκπαιδευτικά συστήματα και με τον «μύθο» της Παιδαγωγικής Επιστήμης εκείνης της εποχής, Γκέοργκ Κέρσενσταϊνερ. Έκτοτε, οι απόψεις για ένα «σχολείο εργασίας», για καθιέρωση μαθήματος «αγωγής του πολίτη», για «μαθητικές κοινότητες» κ.ά. κυριάρχησαν στο σύστημα του Δελμούζου. Κύρια παιδαγωγική αρχή για τον Δελμούζο ήταν η καλλιέργεια και ανάδειξη της δημιουργικότητας και αυτενέργειας των μαθητών, καθώς και η προσαρμογή της διδασκαλίας στις ανάγκες του κάθε μαθητή ξεχωριστά.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1923, μετά από την επανάσταση του Πλαστήρα και ανέλαβε την διεύθυνση του «Μαρασλείου Διδασκαλείου», αλλά κατά τον 2ο χρόνο της λειτουργίας του Διδασκαλείου επαναλήφθηκαν οι προ δεκαετίας θεοκρατικές αθλιότητες του Βόλου: εναντίον του Δελμούζου και των συνεργατών του κατατέθηκαν μηνύσεις για «αντεθνική δράση, αθεΐα και υπόθαλψη της ανηθικότητας», έγιναν ανακρίσεις και παρά την απαλλακτική έκθεση του αρεοπαγίτη Γεώργιου Αντωνακάκη το έτος 1926 και την μη παραπομπή του Δελμούζου, δεν γλίτωσε την θέση του και απολύθηκε από το «Μαράσλειο» .

Τα επόμενα χρόνια, υπερασπιζόμενος τον ιδεολογικό πυρήνα των εκπαιδευτικών του απόψεων, τον «Νεοελληνικό Ανθρωπισμό», ήλθε σε ρήξη με τον παλαιό φίλο και συνεργάτη του Δημήτρη Γληνό, που ενέτασσε το εκπαιδευτικό ζήτημα στο ευρύτερο του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας. Η διαφωνία αυτή οδήγησε το 1927 στην διάσπαση και λίγο αργότερα στην διάλυση του «Εκπαιδευτικού Ομίλου» .

Από το 1929 έως το 1938 διετέλεσε καθηγητής Παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Ενέπνευσε την Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση του 1929, εργαζόμενος για την συγκρότηση ενός σύγχρονου πλαισίου για την ελληνική εκπαίδευση (με 6ετή υποχρεωτική φοίτηση, διδασκαλία των αρχαίων συγγραφέων από μετάφραση, συστηματική εισαγωγή του μαθήματος της Αγωγής του Πολίτη κ.ά.). Και αυτή όμως η προσπάθειά του συνάντησε σοβαρές αντιδράσεις και καταργήθηκε μόλις η δικτατορία της 4ης Αυγούστου παρέσχε την δυνατότητα στους αντιδραστικούς βυζαντινιστές και δεξιούς «εθνικόφρονες». Τον Σεπτέμβριο του 1937, ο Δελμούζος υπέβαλε την παραίτησή του από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης αλλά και από τη θέση του, ως επόπτη του Πειραματικού του Σχολείου: το φασιστικό καθεστώς Μεταξά με εγκύκλιο του υπουργού Παιδείας τον ενέτασσε σ' εκείνους «που προσεπάθησαν να υπονομεύσουν την Θρησκείαν, την πατρίδα και την οικογένειαν και... ενεφάνισαν... την αποσυνθετικήν αυτών προσπάθειαν ως εκπαιδευτικήν μεταρρύθμισιν».

Ο Δελμούζος έζησε έκτοτε στην Αθήνα μέχρι τον θάνατό του, στις 10 Δεκεμβρίου 1956, συνεχίζοντας ωστόσο να συγγράφει, να δίνει διαλέξεις και να συμμετέχει σε ό,τι μπορούσε, κατά τη γνώμη του, να είναι χρήσιμο για την Ελληνική Εκπαίδευση. Χαρακτηριστική για την επικαιρότητα της αγωνίας του γύρω από τα εκπαιδευτικά πράγματα είναι μία έκκληση που έκανε σε μία ομιλία του (Νοέμβριος του 1946): «να πάψει το εκπαιδευτικό πρόβλημα να γίνεται ποδόσφαιρο ανάμεσα στα κόμματα και τις κενοδοξίες ανίδεων ανθρώπων που διευθύνουν το υπουργείο της Παιδείας».

De Siris

Κυριάκος Σιμόπουλος


Κυριάκος Σιμόπουλος

Ο Κυριάκος Σιμόπουλος, δημοσιογράφος, ιστορικός και συγγραφέας γεννήθηκε στο Καστανοχώρι Μεγαλόπολης (Κραμποβό) στις 31 Δεκεμβρίου του 1921.

Σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Ηταν εξαίρετος γλωσσομαθής, αφού μιλούσε οκτώ γλώσσες . Η γερμανική κατοχή, τον βρήκε στην Αθήνα όπου συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση και έγραφε με το ψευδώνυμο "Αχιλλέας" στον παράνομο τύπο της Εθνικής Αντίστασης από το όρος Ελικώνα. Το 1947, στρατιώτης,  εξορίστηκε στη Μακρόνησο όπου έμεινε μέχρι το 1950 με τραυματισμένη υγεία που τον ταλαιπώρησε σε όλη του τη ζωή. Μετά την απελευθέρωση  Στη συνέχεια αφιερώθηκε στη δημοσιογραφία  την οποία υπηρέτησε με συνέπεια για 35 χρόνια από τις στήλες πολλών εφημερίδων : "Δημοκρατική Αλλαγή", "Βήμα" (επί εννέα χρόνια σαν διευθυντής σύνταξης), "Ανεξάρτητος Τύπος", "Σημερινά" και τέλος "Βραδυνή" απ' όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1985. Στά άρθρα του υπέγραφε με το μυθικό ψευδώνυμο "Ανταίος".

Πέραν της δημοσιογραφίας, ο Κυριάκος Σιμόπουλος υπήρξε εξαίρετος ιστορικός και συγγραφέας. Ασχολήθηκε συστηματικά με την ιστορική έρευνα με αξιόλογο και πλούσιο συγγραφικό έργο. Εξέδωσε πάνω από είκοσι βιβλία ιστορικού περιεχομένου που έτυχαν ευμενούς αποδοχής από το ελληνικό κοινό, γνωρίζοντας  μεγάλη κυκλοφορία και πολλές επανεκδόσεις.

Ιδιαίτερα σεμνός και έντιμος, αλλά και έντονα κριτικός, κατηγορηματικός και ασυμβίβαστος στις ιστορικές και κοινωνικές του απόψεις, ο Κυριάκος Σιμόπουλος, έζησε και έδρασε αθόρυβα, στο περιθώριο της δημοσιότητας, μακριά από τους κύκλους που θα του εξασφάλιζαν πλατιά και επίσημη προβολή.

Πέθανε ήσυχα στις 14 Οκτωβρίου του 2001 στην Αθήνα.

Το έργο του

Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα(1970 - 1975 Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ)
Η γλώσσα και το Εικοσιένα (1971, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ)
Πως είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του '21 (1979 - 1984, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ)
Ιδεολογία και αξιοπιστία του Μακρυγιάννη(1986) σ. 138
Βασανιστήρια και εξουσία (1987, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ):
Ξενοκρατία μισελληνισμός και υποτέλεια (1989, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ):
Διαφθορά της εξουσίας(1992, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ)
Η λεηλασία και καταστροφή των Ελληνικών αρχαιοτήτων (1993, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ)
Ο μύθος των «Μεγάλων» της Ιστορίας(1995, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ
Κοινωνικοπολιτικά των παροιμιών όλων των Εθνών (1996, ΕκδόσειςΣΤΑΧΥ).
Διανοούμενοι και καλλιτέχνες ευτελείς δούλοι της εξουσίας(1997, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ)
Μύθος απάτη και βαρβαρότητα οι Ολυμπιακοί Αγώνες(1998, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ)
Μυθοπλασία όλες οι θρησκείες της Οικουμένης(1999, Εκδόσεις ΣΤΑΧΥ)

Μεταφράσεις:

Αντον Τσέχοφ "Διηγήματα",
Σιμόν ντε Μποβουάρ "Το Δεύτερο Φύλο",
Μ. Σαλτικόφ - Στσεντρίν "Πως ένας μουζίκος έθρεψε δύο μανδαρίνους και άλλες ιστορίες".

De Siris

Κώστας Βουτσάς


Κώστας Βουτσάς

Ο Κώστας Βουτσάς γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1931, είναι Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια τα έζησε στη Θεσσαλονίκη, όπου ξεκίνησε και την καριέρα του. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου απ' όπου αποφοίτησε το 1953.

Υπήρξε σύζυγος της επίσης ηθοποιού και χορεύτριας Έρικας Μπρόγερ. Έχει τρεις κόρες, την πρώτη με την Έρικα Μπρόγερ και δύο με την δεύτερή του σύζυγο. Η μία, η Θεοδώρα Βουτσά, ακολούθησε τα δικά του βήματα στο χώρο της ηθοποιίας. Ο θετός γιος του (από άλλο γάμο της τρίτης γυναίκας του), Άνθιμος Ανανιάδης, είναι και αυτός ηθοποιός.

Φιλμογραφία

Ρόδα, τσάντα και κοπάνα 4 (2010)...λυκειάρχης
Η νήσος (2009)...παππούς
Επτά Θανάσιμες Πεθερές (2009)....παππούς με άνοια
Bank bang (2008)... Ερμόλαος
Γυναικίες συνομωσίες (2007)... παππούς
Γύρω γύρω όλοι (2002)
Κάθε Σάββατο (1999) .... Θανάσης Πάλλας
Προς την ελευθερία (1996)
Η κόκκινη Μαργαρίτα (1990) .... Αλέκος
Ο δίγαμος (1988)... Ανδρέας Δρακόπουλος
120 ντεσιμπέλ (1987)
Πολυεθνικός γαμπρός (1987)... Οδυσσέας Ιθακήσιος
Αγάπησα έναν Πόντιο (1986)
Ο Ιππότης της λακκούβας (1986) .... Μιχάλης Ανοιχτομάτης
Είναι γάτα ο Γιατρός (1986)... Τάσος Χατζηκώστας
Οι Πόντιοι (1986)... Κωστίκας
Τα τούβλα (1985)
Ο έρωτας του Οδυσσέα (1984) .... Οδυσσέας
Η δημοκρατία του νέφους (1983)
Σερίφης ο μηχανοφάγος (1983)... Γρηγόρης
Αλλαγή και το λουρί της μάνας (1982) .... Παπαρούνας και Σταύρος και Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος και κυρία Δόμενα.
Ο τελευταίος άντρας (1981)
Ο Κώτσος και οι εξωγήινοι (1980) .... Κώτσος Κοτόπουλος
Ο Κώτσος στην ΕΟΚ (1980) .... Κώτσος
Τζακ ο καβαλάρης (1979) .... Τζακ
Ο τρομοκράτης (1975)
Ένα τανκς στο κρεββάτι μου (1975)
Ένας τρελός, τρελός αεροπειρατής (1973) .... Στέφανος Δρακάκης
Είκοσι γυναίκες κι εγώ (1973) .... Κώστας Φιλίππου
Ο αισιόδοξος (1973) .... Χρήστος Αντύπας
Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς (1973) .... Αντώνης Πικραμένος / Μοχάμεντ
Αγάπη μου παλιόγρια (1972) .... Λουκάς
Επτά χρόνια γάμου (1972) .... Αλέκος Φωτίου
Ο αντιφασίστας (1972) .... Νικόλα
Αγάπησα μια πολυθρόνα (1971)... Γρηγόρης Καρούζος
Εθελοντής στον έρωτα (1971) .... Θωμάς Ραΐζης
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970) .... Γρηγόρης Τσάβος και Υπολ/γος Von Ruben
Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970) .... Ευλάμπιος Μαντέκας
Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969) .... Αγησίλαος Ωνάσης
Ο άνθρωπος της καρπαζιάς (1969) .... Ανέστης Φάκας
Ο γόης (1969) .... Μπάμπης Χριστογιαννακοπουλόπουλος
Το ανθρωπάκι (1969) .... Ευθύμιος Κοπέογλου
Το θύμα (1969) .... Μιχάλης Κουτσοπέταλος
Για ποιον χτυπά η κουδούνα (1968) .... Κώστας
Μια κυρία στα μπουζούκια (1968) .... Κώστας Μασούρος
Ο ψεύτης (1968).... Κώστας και Πέτρος Τρανός, γιατρός Εμπορικού Ναυτικού.
Το πιο λαμπρό μπουζούκι (1968) ... Φανούρης Μπρόκολας και Γιώργος Καρτάλης
Γαμπρός απ' το Λονδίνο (1967) .... Κώστας Παπαδόπουλος / Τζακ
Νύχτα γάμου (1967) .... Ιάκωβος Ιορδανίδης
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967) .... Κώστας Πίτουρας
Ξυπόλητος πρίγκηψ (1966) .... Κώστας Σωτηρίου
Ένα έξυπνο, έξυπνο μούτρο (1965) .... Τηλέμαχος
Κορίτσια για φίλημα (1965) .... Κώστας Καλιακούδας
Όχι, κύριε Τζόνσον (1965)
Ραντεβού στον αέρα (1965)... Κώστας Παπαρήγας
Τέντυ μπόι αγάπη μου (1965)...Άρης Ματσακούλιας
Το πρόσωπο της ημέρας (1965) .... Γρηγόρης Μαυροφρύδης
Η χαρτοπαίχτρα (1964) .... Λάκης Οικονομίδης
Οι κληρονόμοι (1964) .... Σωτήρης Μιχαλούδης
Κάτι να καίει (1964)... Κλέαρχος
Ό,τι θέλει ο Λαός (1964)... Μιστόκλης
Εμείς τα μπατιράκια (1963)
Ένα κορίτσι για δύο (1963) .... Αριστείδης
Ζητείται τίμιος (1963) .... Παντελής
Η ψεύτρα (1963) .... Φίλιππας
Κάτι να καίει (1963) .... Κλέαρχος
Ο φίλος μου ο Λευτεράκης (1963) .... Λευτέρης Τσαμπαρδής / Μπάμπης Ντάβος
Αστροναύτες (1962) .... Πολύκαρπος
Η Αθήνα τη νύχτα (1962) .... Κώστας Βουτσάς
Μερικοί το προτιμούν κρύο (1962) .... Κλεόπας
Νόμος 4000 (1962) .... Ρένος Καρανίκας
Ο Θόδωρος και το δίκαννο (1962) .... Μιχάλης
Οι γυναίκες θέλουν ξύλο (1962)
Η Αλίκη στο ναυτικό (1961) .... δόκιμος
Ο κατήφορος (1961) .... Μπίσμπιρας
Ο σκληρός άνδρας (1961)... Πατάτας
Το αγόρι που αγαπώ (1960)... Πέτρος, γραμματέας, σπουδαίου ηθοποιού
Για την αγάπη της βοσκοπούλας (1959) .... Λάμπρος
Η κυρά μας η μαμή (1958)... Σωτήρης
Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται (1953)
Πίσω μου σ' έχω σατανά (1971) ... Οδηγός αυτοκινήτου

De Siris

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

30 Δεκεμβρίου Σαν Σήμερα


30 Δεκεμβρίου Σαν Σήμερα

30 Δεκεμβρίου 1963 - Στα δύο χωρίζεται η Λευκωσία από τη δημιουργία της «Πράσινης Γραμμής», μετά τις διακοινοτικές ταραχές που σημειώθηκαν.

Γεγονότα

1066 - Σταύρωση του ηγέτη των Εβραίων της Γρανάδας Joseph ibn Naghrela και μαζική εξόντωση 4000 Εβραίων της Γρανάδας από μουσουλμάνους.

1871 - Πρώτη δημοσίευση του Κομμουνιστικού Μανιφέστου στις ΗΠΑ από τη Βικτόρια Γούντχαλ.

1916 – Γίνεται η τελευταία στέψη στην Ουγγαρία, Βασιλιάς ο Κάρολος Δ ' και  βασίλισσα η Ζίτα.

1918 - Ο Έλληνας πρωθυπουργός Ε. Βενιζέλος υποβάλει στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης, μετά το τέλος του Α' Π.Π., μακρύ υπόμνημα περί των ελληνικών δικαιωμάτων επί των παραλίων της Μ. Ασίας. Οι προτάσεις αυτές γίνανε αποδεκτές από το Ανώτατο Διασυμμαχικό Συμβούλιο, πέντε μήνες μετά, στις 6 Μαΐου του 1919.


1924 - Ο Έντγουιν Χαμπλ ανακοινώνει την ύπαρξη άλλων γαλαξιών.

1927 - Έναρξη της πρώτης γραμμής μετρό στην Ασία, της γραμμής Γκίνζα στο Τόκυο.

1934 - Μονογραφείται η σύμβαση για την ίδρυση ραδιοφωνικού σταθμού στην Ελλάδα

1936 - Πρώτη απεργία της Ένωσης Εργατών Αυτοκινητοβιομηχανίας στις ΗΠΑ.

1947 - Ο βασιλιάς της Ρουμανίας Μιχαήλ αναγκάζεται να παραιτηθεί και η μοναρχία καταλύεται. Το πολίτευμα της χώρας γίνεται Λαϊκή Δημοκρατία.

1961 - Μία ομάδα 83 νέων, φίλων της μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη, αποστέλλουν στον Τύπο επιστολή διαμαρτυρίας «δια την άδικον και αντιπνευματικήν στάσιν των Ραδιοφωνικών μας Σταθμών, έναντι των τραγουδιών του, δια του αποκλεισμού από τας εκπομπάς των».

1963 - Στα δύο χωρίζεται η Λευκωσία από τη δημιουργία της «Πράσινης Γραμμής», μετά τις διακοινοτικές ταραχές που σημειώθηκαν.

1965 - Ο Φέρντιναντ Μάρκος γίνεται πρόεδρος των Φιλιππίνων

1966 - Εκδίδεται η απόφαση για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Καταδικάζονται για θανατηφόρο σωματική κάκωση - συνέργια ο Σπύρος Γκοτζαμάνης σε 11 χρόνια φυλάκιση, ο Εμμανουήλ. Εμμανουηλίδης σε 8,5 χρόνια φυλάκιση και για διατάραξη οικιακής ειρήνης άλλα 8 άτομα με ποινές κάτω του ενός έτους.

1975 - Λήξη της Δίκης του Πολυτεχνείου. Ιωαννίδης, Βαρνάβας και Ντερτιλής καταδικάζονται σε ισόβια. Άλλοι 17 κατηγορούμενοι καταδικάζονται σε ποινές φυλάκισης και κάθειρξης, ανάμεσά τους και ο δικτάτορας Παπαδόπουλος. Τέλος 13 αθωώνονται.

1993 - Το Ισραήλ και το Βατικανό αποκαθιστούν διπλωματικές σχέσεις.

1997 – Ένα από τα χειρότερα περιστατικά λαμβάνει χώρα στην Αλγερία, από την οργάνωση Wilaya of Relizane. Σφαγιάζονται σε τέσσερα χωριά 400 άτομα.

2006 - Έκρηξη βόμβας στο αεροδρόμιο Μπαράχας της Μαδρίτης.

2007 - Οι Μπιλαβάλ Μπούτο Ζανταρί και Ασίφ Αλί Ζανταρί αναλαμβάνουν την ηγεσία του Λαϊκού Κόμματος του Πακιστάν.

Γεννήσεις

39 - Τίτος , Ρωμαίος αυτοκράτορας

1865 - Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, Βρετανός συγγραφέας

1884 - Χιντέκι Τότζο, πρωθυπουργός της Ιαπωνίας

1906 - Κάρολ Ρήντ, Βρετανός σκηνοθέτης.

1937 - Γκόρντον Μπανκς, Άγγλος διεθνής τερματοφύλακας.

1946 - Πάττυ Σμιθ, Αμερικανίδα τραγουδίστρια και ποιήτρια.

1961 - Μπεν Τζόνσον, Καναδός πρωταθλητής των δρόμων ταχύτητας.

1966 - Μπένετ Μίλερ, Αμερικανός σκηνοθέτης

1973 - Άτο Μπόλντον, Πρωταθλητής δρόμων ταχύτητας από το Τρίνινταντ.

1984 - Λε Μπρον Τζέϊμς, Αμερικανός μπασκετμπολίστας.

Θάνατοι

1944 - Ρομαίν Ρολάν, Γάλλος συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ 1915

1947 – Άλφρεντ Νόρθ Γουάιτχεντ, Άγγλος μαθηματικός και φιλόσοφος

1968 - Τρίγκβιε Λίε, Νορβηγός πολιτικός, πρώτος Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ

1970 - Άγγελος Έβερτ, Έλληνας αστυνομικός

1980 - Γιάννης Χέλμης, διεθνής έλληνας ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής.

1994 - Ντμίτρι Ιβανένκο , Ρώσος φυσικός

2006 - Σαντάμ Χουσεΐν, πρώην ηγέτης του Ιράκ. Εκτελέστηκε δι' απαγχονισμού.

2007 - Θέμης Χολέβας, Έλληνας καλαθοσφαιριστής.

2008 - Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, τερματοφύλακας του Ολυμπιακού και διαιτητής.

2009 - Νίκος Κακαουνάκης, Έλληνας δημοσιογράφος.

2009 - Γιώργος Σταυριδάκης, Πιλότος Πολεμικής Αεροπορίας.

Συναξαριστής

Οσιομάρτυρος Ανυσίας της εν Θεσσαλονίκη (†305).

Μαρτύρων Φιλεταίρου (†351) Ο άγιος Φιλέταιρος ήταν από τη Νικομήδεια. Διακρινόταν για την βαθιά πίστη του αλλά και το εκθαμβωτικό εξωτερικό κάλλος, κάτι που δεν υπολόγισε ποτέ, γνωρίζοντας ότι μετράει η ψυχική ομορφιά και όχι η εξωτερική. Ποτέ δεν βασίστηκε σε αυτή, παρ` όλο που αυτή θα του εξασφάλιζε μία άνετη ζωή. Οι ειδωλολάτρες θέλοντας να εκμεταλλευτούν το φυσικό του κάλλος, προσπαθούσαν να τον προσελκύσουν στον ειδωλολατρισμό. Όταν κάποτε μετέβη στη Νικομήδεια ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός, άκουσε για τον Φιλέταιρο και ζήτησε να του γνωρίσουν το άτομο με την τόση ομορφιά. Μόλις τον είδε, μαγεύτηκε και του ζήτησε να μπει στην ακολουθία του, με την προϋπόθεση ότι θα αρνηθεί το χριστιανισμό. Ο άγιος αποκρίθηκε ότι θα υπηρετήσει τον αυτοκράτορα, αλλά δεν θα έπαυε να υμνεί και να λατρεύει τον Ιησού Χριστό. Γι` αυτή την ομολογία του, φυλακίστηκε, αφέθηκε όμως ελεύθερος μετά από λίγο καιρό. Όταν όμως ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μαξιμιανός, ο Φιλέταιρος καταδιώκτηκε και βασανίστηκε. Διεσώθη όμως και μετέβη σε όρος προς τα μέρη της Σιγριανής. Στα μέρη εκείνα ο Άγιος Φιλέταιρος, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο.

Λέοντος του αρχιμανδρίτου, Γεδεών «Καρακαλλινού» του νέου, του εν Τυρνάβω (†1812), Θεοδώρας της από Καισαρίδος.

Εορτολόγιο

Ανύσιος, Ανυσία, Ιωσήφ, Σήφης, Ιωσηφίνα, Ζοζεφίνα, Φιλέταιρος, Φιλέταιριος, Φιλεταίρης, Φιλεταιρία, Φιλεταίρα, Φιλεταίρη.

De Siris

Αχιλλέας Γραμματικόπουλος


Αχιλλέας Γραμματικόπουλος

Ο Αχιλλέας Γραμματικόπουλος γεννήθηκε το 1908 και πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου 2008, ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής.

Το ξεκίνημα

Γεννήθηκε το 1908. Άρχισε τον αθλητισμό σε ηλικία οκτώ ετων στον Πειραϊκό Σύνδεσμο ως αθλητής της "αναρρίχησης επί κάλω". Ως ποδοσφαιριστής πρωτοέπαιξε στον Αήττητο Πειραιώς, ο οποίος στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Άρη Πειραιώς, με έδρα την πλατεία Αλεξάνδρας.

Στον Ολυμπιακό

Το 1926 μετακινήθηκε στον Ολυμπιακό, στον οποίο αγωνίστηκε σε όλη του την καριέρα ως το 1944. Το 1928 φόρεσε για πρώτη φορα την φανέλα του στην θέση του τερματοφύλακα. Ήταν από τους καλύτερους τερματοφύλακες της εποχής του.
Ήταν θεαματικός και οξυδερκής και στον Ολυμπιακό τού είχαν κολλήσει το παρατσούκλι Ζαμόρα, από τον διάσημο Ισπανό τερματοφύλακα της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ Μαδρίτης Ρικάρντο Θαμόρα, που θεωρείται ο κορυφαίος τερματοφύλακας της προπολεμικής περιόδου. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1944 σε φιλικό παιχνίδι με το Γουδί.

Στην Εθνική ομάδα

Ήταν έξι φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος τη δεκαετία 1930-40, τις δύο ως αλλαγή. Συγκεκριμένα αγωνίστηκε στα εξής παιχνίδια:

Βελιγράδι, 15/3/1931: με Γιουγκοσλαβία (σκορ: 1-4), για το 1ο Βαλκανικό Κύπελλο.
Αθήνα, γηπ. Λεωφόρου, 5/2/1934: με Βουλγαρία (σκορ: 1-0), φιλικός αγώνας.
Μιλάνο, 25/3/1934: με Ιταλία (σκορ: 0-4), για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου.
Αθήνα, γηπ. Λεωφόρου, 23/12/1934: με Γιουγκοσλαβία (σκορ: 2-1), για το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο (μπήκε ως αλλαγή στο 80΄ στη θέση του Ρίμπα).
Αθήνα, γηπ. Λεωφόρου, 27/12/1934: με Ρουμανία (σκορ: 2-2), για το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο (μπήκε ως αλλαγή στο 20΄ στη θέση του Ρίμπα).
Αθήνα, γηπ. Λεωφόρου, 1/1/1935: με Βουλγαρία (σκορ: 1-2), για το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο.

Θρύλος

Σταματώντας το ποδόσφαιρο έγινε διαιτητής. Το 1967 ίδρυσε την Ακαδημία Ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού, στον οποίο παρέμεινε ενεργό μέλος ως το τέλος της ζωής του. Μαζί με το Λεωνίδα Ανδριανόπουλο αποτελούσαν τους ζωντανούς Θρύλους του Ολυμπιακού.

Έδινε συχνά το παρόν στον ετήσιο αγώνα παλαιμάχων Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός και στον αγώνα του 2008 έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα, σε ηλικία 99 ετών, δημιουργώντας ένα παγκόσμιο ρεκόρ ηλικίας ποδοσφαιριστή που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο.

Την 19/11/2008 βραβεύτηκε μαζί με τους βετεράνους του Ολυμπιακού από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε μεταξύ άλλων:

"Ήταν για μένα μια μεγάλη συγκίνηση. Είστε ονόματα που πέρασαν στην ψυχή της νεολαίας και στη δικιά μου ψυχή. Και δώσατε το παράδειγμα αυτού του αθλητισμού, που όλοι θέλουμε και επιδιώκουμε να είναι: ένας αθλητισμός για τον αθλητισμό, ένας αθλητισμός για ένα στεφάνι δάφνης. Σας εύχομαι να τα χιλιάσετε στα χρόνια, να σας έχουμε πάντοτε εδώ, να βλεπόμαστε, να συγκινούμαστε και να σας ευχαριστήσω θερμότατα για τη σημερινή συγκινητική μέρα".
Απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου του 2008.

Τίτλοι

Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε:

Πρωταθλήματα Ελλάδας (6): 1931, 1933, 1934, 1936, 1937 και 1938.
Πρωταθλήματα Πειραιά (7): 1929, 1930, 1931, 1934, 1937, 1938 και 1940.

De Siris

Θέμης Χολέβας


Θέμης Χολέβας

Ο Θέμης (Θεμιστοκλής) Χολέβας ήταν καλαθοσφαιριστής και αθλητής του στίβου. Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1926 και απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου του 2007.

Καριέρα αθλητή

Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ με ύψος 1,88. Αγωνίστηκε στην ομάδα καλαθοσφαίρισης του Πανελληνίου από το 1945 έως το 1958. Ήταν ο συνδετικός κρίκος της παλαιάς γενιάς και αυτής που ανέδειξε την «Χρυσή Πεντάδα» της οποίας και ήταν μέλος. Κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ελλάδας (1953, 1955, 1957). Το 1953 ο Πανελλήνιος κατέκτησε το πρωτάθλημα χωρίς ήττα, ενώ το 1995 με 84 πόντους μέσο όρο ανά αγώνα που ήταν ρεκόρ για την εποχή εκείνη.

Με την εθνική Ελλάδος σε 23 αγώνες και σημείωσε 84 πόντους. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1951, στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 και 1955 και στην Ολυμπιάδα του 1952.

Καριέρα προπονητή

Το 1966 ήταν προπονητής της ΑΕΚ μαζί με το Μίσσα Πανταζόπουλο και κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος. Ήταν προπονητής της Εθνικής Ελλάδος στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1971 και στους Βαλκανικούς Αγώνες το 1982. Υπήρξε πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών.

De Siris

Γιάννης Χέλμης


Γιάννης Χέλμης

Ο Γιάννης Χέλμης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε το 1912 και ήταν αδελφός του Βαγγέλη Χέλμη. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο απο τον Εθνικό το 1930 και το 1940 μετεγγράφηκε στον Ολυμπιακό. Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται έγινε προπονητής ποδοσφαίρου και έκατσε στον πάγκο του Πανιωνίου (1959-60), του Ολυμπιακού, του Εθνικού, της Εθνικής Ελλάδας (το 1951) και άλλων ομάδων. Έγινε διεθνής 6 φορές με την εθνική Ελλάδας. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου 1980, ημέρα Τρίτη, από πνευμονικό οίδημα.

Tίτλοι

Ως παίκτης

Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1938, 1947 και 1948 (Ολυμπιακός)
Κύπελλα Ελλάδας: 1931 (Εθνικός), 1947 (Ολυμπιακός)
Πρωταθλήματα Πειραιά :1940, 1941, 1942, 1943, 1944, 1945, 1946, 1947, 1948 και 1949 (Ολυμπιακός)

Ως προπονητής

Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959 (Ολυμπιακός)
Πρωταθλήματα Πειραιά: 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959 (Ολυμπιακός)

De Siris

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

29 Δεκεμβρίου Σαν Σήμερα


29 Δεκεμβρίου Σαν Σήμερα

29 Δεκεμβρίου 1940 - Η γερμανική πολεμική αεροπορία «Λουφτβάφε» ρίχνει 10.000 βόμβες στο Λονδίνο, σε μία από τις πιο εφιαλτικές βραδιές για τη βρετανική πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. 3.000 πολίτες σκοτώνονται.

Γεγονότα

1170 – Ο Τόμας Μπέκετ,  Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ, δολοφονείται μέσα στο καθεδρικό ναό του Καντέρμπουρυ από τους οπαδούς του βασιλιά Ερρίκου Β’. Στη συνέχεια γίνεται άγιος και μάρτυρας της Αγγλικανικής Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας .

1778 - Αμερικανική Επανάσταση : 3.500 Βρετανοί στρατιώτες υπό τις διαταγές του Αντισυνταγματάρχη Archibald Campbell καταλαμβάνουν την πόλη Σαβάννα της Γεωργίας χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός.

1851 - Το πρώτο αμερικανικό YMCA (ΧΑΝΘ) ιδρύεται στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης .

1860 - Το HMS Warrior  γίνεται πρώτο βρετανικό πολεμικό πλοίο, επενδυμένο με σίδηρο.

1890 - Η 7η ίλη ιππικού των ΗΠΑ σκοτώνει 400 άνδρες και γυναικόπαιδα στην τοποθεσία Wounded Knee Creek. Είναι η τελευταία μεγάλη μάχη Ινδιάνων και αμερικανικών δυνάμεων.

1902 - Συλλαμβάνεται ο φοιτητής Δημήτριος Κόκκινος ως δράστης παραχάραξης γραμματοσήμων, τα οποία κυκλοφορούν στην Αθήνα και την επαρχία.

1911 – Ο Sun Yat-Sen γίνεται προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κίνας. Αναλαμβάνει επίσημα καθήκοντα την 1 Ιανουαρίου 1912.

1911 – Η Μογγολία κερδίζει την ανεξαρτησία από τη δυναστεία Qing .

1919 - Ο όμιλος των Ελληνίδων Σοσιαλιστριών καλεί τις γυναίκες της Αθήνας και του Πειραιά σε σύσκεψη για να συζητηθεί το θέμα της παροχής ψήφου στις γυναίκες.

1940 - Η γερμανική πολεμική αεροπορία «Λουφτβάφε» ρίχνει 10.000 βόμβες στο Λονδίνο, σε μία από τις πιο εφιαλτικές βραδιές για τη βρετανική πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. 3.000 πολίτες σκοτώνονται.

1953 - Καθιερώνεται στην Ελλάδα το κιλό αντί της οκάς και το μέτρο αντί του πήχη.

1959 - Το μετρό της Λισαβόνας τίθεται σε λειτουργία.

1965 – Ξεκινούν τα γυρίσματα της ταινίας του Στάνλεϊ Κιούμπρικ s  «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» στην Αγγλία.

1966 - Οι Beatles ξεκινούν την ηχογράφηση του μετέπειτα hit single Penny Lane στο Abbey Road Studio.

1971 - Η Νασιονάλ του Μοντεβιδέο νικά τον Παναθηναϊκό με 2-1 στον επαναληπτικό τελικό και κατακτά το Διηπειρωτικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου.

1975 - Βόμβα εκρήγνυται στο αεροδρόμιο La Guardia της Νέας Υόρκης , σκοτώνοντας 11 ανθρώπους και τραυματίζοντας 74.

1996 – Υπογράφεται στην Γουατεμάλα ειρηνευτική συμφωνία για την λήξη του εμφυλίου πολέμου μετά από 36 χρόνια, ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους ηγέτες των ανταρτών

1998 - Οι ηγέτες των Ερυθρών Χμερ ζητούν συγνώμη για τη γενοκτονία της Καμπότζης την δεκαετία του 1970, που στοίχισε πάνω από 1 εκατομμύριο ζωές.

Γεννήσεις

1800 - Τσαρλς Γκουντγίαρ, Αμερικανός εφευρέτης.

1809 - Γουίλιαμ Γκλάντστοουν, Βρετανός πολιτικός.

1937 - Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, πρόεδρος των Μαλδίβων (1978-2008).

1938 - Γιον Βόϊτ, Αμερικανός ηθοποιός.

1941 - Ρέϊ Τόμας, Βρετανός μουσικός μέλος του συγκροτήματος The Moody Blues

1946 - Μάριαν Φαίηθφουλ, Βρετανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός

1954 - Ρότζερ Βουδούρης, Αμερικανός ελληνικής καταγωγής κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

1960 - Κατερίνα Διδασκάλου, Ελληνίδα ηθοποιός.

1966 - Στέφανο Εράνιο, Ιταλός ποδοσφαιριστής.

1972 - Τζουντ Λόου, Βρετανός ηθοποιός.

1984 - Θέμης Γουσούλης, ποδοσφαιριστής.

Θάνατοι

1170 - Τόμας Μπέκετ, Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι

1731 - Μπρουκ Τέιλορ , Άγγλος μαθηματικός

1877 - Δημήτριος Βούλγαρης, ο επιλεγόμενος «Τζουμπές», ο κυριότερος εκπρόσωπος της φαυλότητας στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας

1926 - Ράινερ Μαρία Ρίλκε , Αυστριακός συγγραφέας

1935 - Φώτιος Β΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

1972 - Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, Έλληνας ιεραπόστολος

1986 - Χάρολντ Μακμίλαν , ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου

1998 – Ζαν Κλόντ Φόρεστ , συγγραφέας και εικονογράφος comic ( Barbarella )

2004 – Τζούλιους Άξελροντ , Αμερικανός βιοχημικός, βραβευμένος με το βραβείο Νόμπελ.

2006 - Μάριος Πλωρίτης, Έλληνας συγγραφέας και δημοσιογράφος

2011 - Νικόλαος Σταύρου, Έλληνας συγγραφέας

Συναξαριστής

Μνήμη των αγίων 14.000 Νηπίων, των υπό Ηρώδου αναιρεθέντων.

Πάντων των χριστιανών και αδελφών ημών, των εν λιμω και δίψη και μαχαίρα και κρύει τελειωθέντων.

Γεωργίου επισκόπου Νικομήδειας, του ποιητού ασματικών Κανόνων και Τροπαρίων.

Οσίων Αθηνοδώρου, Βαβύλα και Βενιαμίν.

Θαδδαίου του ομολογητού

Μαρκέλλου Ο όσιος Μαρκέλλος έζησε τον 5ο αιώνα, την εποχή που πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Γεννάδιος Α` και βασιλιάς ο Λεόντιος Α`, ο επονομαζόμενος Μακέλης. Προέρχονταν από τη Συρία, από ευγενική και πλούσια οικογένεια, έτσι είχε σωστή παιδεία. Όμως η καρδιά του Μαρκέλλου ήταν στον Κύριο δοσμένη, γι` αυτό μετέβη στην Έφεσο για να συμμετάσχει στον αγώνα υπέρ της πίστεως. Δεν άργησε δε να θελήσει να μονάσει. Γι` αυτό πήγε στη Μονή των Ακοιμήτων, στην Κωνσταντινούπολη, όπου ηγούμενος ήταν ο Αλέξανδρος. Στη νέα διαμονή του Μαρκέλλου στη Μονή, ο άγιος δεν άργησε να διακριθεί για το ήθος του, την παιδεία που είχε και τη βαθιά πίστη του στον Κύριο και να ενσωματωθεί στους κόλπους των αδελφών της. Διαδέχθηκε τον ηγούμενο Ιάκωβο, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Αλέξανδρο, στη διοίκηση της Μονής. Την εξουσία του ο Μαρκέλλος τη διαχειρίστηκε με σύνεση και για το καλό των συνανθρώπων του. Ο άγιος Μαρκέλλος αποδήμησε εν ειρήνη στη Μονή.

De Siris

Φώτιος Β΄


Φώτιος Β΄

Ο Φώτιος Β΄ ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από τις 7 Οκτωβρίου 1929 ως τις 29 Δεκεμβρίου 1935.

Γεννήθηκε στην Πρίγκηπο το 1874. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτριος Μανιάτης. Τελείωσε τη βασική εκπαίδευση στην Πρίγκηπο, κατόπιν πήγε στη Γερμανοελβετική Σχολή του Γαλατά και τέλος στο Ζαρίφειο Γυμνάσιο Φιλιππούπολης. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Μιλούσε ελληνικά, τουρκικά, γαλλικά, γερμανικά και βουλγαρικά.

Το 1902 χειροτονήθηκε διάκονος από τον θείο του, τότε Μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως Φώτιο, ο οποίος και του έδωσε το όνομά του. Παρέμεινε στη Μητρόπολη αυτή, όπου έφτασε και στο αξίωμα του Πρωτοσυγκέλλου. Κατόπιν διορίστηκε Πατριαρχικός Έξαρχος Φιλιππουπόλεως κατά την περίοδο 1906-1914, κατά την οποία διώχτηκαν οι κληρικοί του Πατριαρχείου από τη Βουλγαρία και τη Ρωμυλία. Το 1914, δέχτηκε μάλιστα επίθεση από όχλο Βουλγάρων και εγκατέλειψε τη χώρα.

Το 1915 εξελέγη βοηθός επίσκοπος Ειρηνουπόλεως, βοηθός του θείου του, ο οποίος στο μεταξύ είχε μετατεθεί στη Μητρόπολη Κοζάνης. Το 1924 εξελέγη Μητροπολίτης Φιλαδελφείας και την επόμενη χρονιά μετατέθηκε στη Μητρόπολη Δέρκων. Στις 7 Οκτωβρίου 1929 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης και ενθρονίστηκε αυθημερόν.

Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας, χάρη στις ενέργειες Βενιζέλου-Ατατούρκ. Ο Φώτιος μερίμνησε για την εξομάλυνση της ανωμαλίας που επικρατούσε επί χρόνια στην Εκκλησία της Αμερικής, με την αποστολή ως εξάρχου του Κορινθίας Δαμασκηνού (1930) και στη συνέχεια την εκλογή ως Αρχιεπισκόπου Αμερικής και τοποθέτηση του πρώην Μητροπολίτη Κερκύρας, Αθηναγόρα. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του συνέβησαν επίσης τα γεγονότα του παπά-Ευθύμ, ιερέα που είχε καταλάβει τον ιερό ναό της Παναγίας της Καφατιανής στο Γαλατά και ίδρυσε τη λεγόμενη τουρκορθόδοξη εκκλησία, ενώ για πρώτη φορά αμφισβητήθηκε από τις κρατικές τουρκικές αρχές ο τίτλος «Οικουμενικός Πατριάρχης» και προετάχθη ο τίτλος του «πρωτοπαπά» (Baspapas). Στην αμφισβήτηση αυτή, ο Πατριάρχης Φώτιος αντέδρασε δυναμικά, αρνούμενος επί ένα και πλέον χρόνο να ανοίξει επιστολές που δεν απευθύνονταν στον «Πατριάρχη» ή στον «Οικουμενικό Πατριάρχη» και κατόπιν αυτού, το θέμα διευθετήθηκε. Τέλος, το 1934 ψηφίστηκε ο νόμος που απαγορεύει σε κάθε θρησκευτικό λειτουργό στην Τουρκία να φέρει ιερατική ενδυμασία εκτός του χώρου λατρείας, πλην των προκαθημένων των θρησκειών (Οικουμενικός Πατριάρχης, αρχιμουφτής, αρχιραβίνος).

Ο Πατριάρχης Φώτιος Β΄ πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1935.

De Siris

Roger Voudouris


Ρότζερ Βουδούρης

Ο Ρότζερ Βουδούρης γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1954  και απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 2003. Ήταν Ελληνο-Αμερικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός, περισσότερο γνωστός για το τραγούδι του "get used to it"

Ο Βουδούρης γεννήθηκε στο Σακραμέντο, στην Καλιφόρνια και δημιούργησε το συγκρότημα  "Hell Rockers" όσο ήταν ακόμη στο γυμνάσιο. Το συγκρότημα γνώρισε μερική επιτυχία καθώς έκανε το άνοιγμα συναυλιών για τους Doobie Brothers, Stephen Stills και John Mayall

Το πρώτο σόλο άλμπουμ του ήταν το ομώνυμο Ρότζερ Βουδούρης, κυκλοφόρησε το 1978, αλλά τα μέσα  (ραδιόφωνο και τηλεόραση) δεν έδειξαν ενδιαφέρον. Οστόσο το 2ο άλμπουμ του Βουδούρη Dream Radio περιείχε την αναδυόμενη τρομερή επιτυχία "get used to it", η οποία έγινε ένα από τα υψηλότερα singles σε πωλήσεις στις ΗΠΑ για το 1979, φτάνοντας το # 21 στο Billboard Hot 100.

Ένα χρόνο αργότερα ακολούθησε το "A Guy Like Me" και αργότερα το "On The Heels Of Love" τα οποία όμως δεν γνώρισαν την ίδια επιτυχία στην Αμερική. Είχε όμως μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία και πολύ μεγάλη στην Αυστραλία όπου αναδείχθηκε και σύμβολο του σεξ.

Ο Ρότζερ Βουδούρης πέθανε από κίρρωση του ήπατος το 2003.

De Siris